kvazaŭ ĝi ne estus ver´
tia sonĝo portis min en
voj´ sen fin tra river´
en tiu lando blovis do glacia vent´
kiam lokon neatendite trafis mens´!
fantazi´
lando de iluzi´
Graci´, pimpa diin´
sonĝanta amori en la ĉiel´,
sen la luno nek la steloj, sole nur
inter tiom da kolor´ kaj plezur´!
la sonĝo
la sonĝo
kvazaŭ ĝi ne estus ver´
tia sonĝo portis min en
voj´ sen fin tra river´
en tiu lando blovis do glacia vent´
kiam lokon neatendite trafis mens´
fantazi´
lando de iluzi´
Graci´, pimpa diin´
sonĝanta amori en la ĉiel´,
sen la luno nek la steloj, sole nur
inter tiom da kolor´ kaj plezur´
Mi lasis la bohemion
kaj ne festos plu
Verŝajne alvenas tagmezo nun
Tamen mi ja ne forgesos ŝin
Ni provis ĝui sonĝon ĝis la fin´
La sonĝo...